فیکشن

واسه خودت وجود خارجی پیدا میکنی و از فکر کردن به این که "الان کدومم" نجاتم میدی.
شاید همدیگه رو ببینیم. شاید از هم خوشمون بیاد~که بعید میدونم~
برا خودت زندگی می کنی بدون من. بدون نگرانی. میخندی. گریه میکنی. عصبانی میشی. و
بدون اینکه ذره ای شک داشته باشی .
نمیدونم تقصیر کیه. خودت یا من یا شایدم هیچ کدوم.